Mięsień czworoboczny grzbietu

Mięsień czworoboczny grzbietu (łac. m. trapezius) należy do grupy mięśni powierzchownych i kolcowo-ramiennych. Jest to mięsień płaski, o kształcie trójkąta. Prawy i lewy mięsień tworzą razem romb.

Mięsień czworoboczny grzbietu ma przyczep początkowy na przyśrodkowej części kresy karkowej górnej i guzowatości potylicznej zewnętrznej kości potylicznej, na więzadle karkowym oraz na wyrostkach kolczystych siódmego kręgu szyjnego, kręgów piersiowych i więzadle kolcowym. Włókna mięśnia biegną skośnie ku dołowi i do boku. Ich przyczep końcowy znajduje się na końcu barkowym obojczyka, wyrostku barkowym i grzebieniu łopatki.

Czynność mięśnia czworobocznego grzbietu jest bardzo ważna. Działa na obręcz kończyny górnej. Część górna mięśnia dźwiga staw ramienny, np. w ruchu powątpiewania, oraz dźwiga ciężary w stawie ramiennym. Część górna mięśnia zgina również głowę ku tyłowi przy ustalonym stawie ramiennym. Zadaniem części środkowej jest zbliżenie łopatki do kręgosłupa. Czynnością części dolnej jest opuszczanie stawu ramiennego oraz unoszenie tułowia ku górze. Wszystkie części mięśnia obracają łopatkę poprzez zbliżenie jej końca górnego w kierunku kręgosłupa. Cały mięsień cofa staw ramienny.

Mięsień czworoboczny grzbietu jest unaczyniony przez gałęzie tętnicy poprzecznej szyi i tętnicy nadłopatkowej oraz tętnicy potylicznej i tętnic międzyżebrowych tylnych. Unerwienie ruchowe dochodzi do mięśnia gałęziami od nerwu dodatkowego oraz splotu szyjnego.

Monika Kozak
  • A. Bochenek, M. Reicher: Anatomia człowieka, Tom I.