Jama ustna

Jama ustna jest pierwszym odcinkiem przewodu pokarmowego mającego styczność z pożywieniem. Przy udziale obecnych tu zębów i ślinianek możliwe jest rozdrobnienie kęsów pokarmowych.

Od przodu jama ustna ograniczona jest przez szparę ust (warga górna i dolna), od tyłu cieśnią gardzieli. U góry znajduje się podniebienie twarde, miękkie, z którego zwisa języczek podniebienny, a po bokach znajdują się policzki i biegną fałdy błony śluzowej w postaci łuku podniebienno-językowego oraz podniebienno-gardłowego. Między tymi łukami, w zagłębieniu, leży obustronnie migdałek podniebienny (1-2 cm). Od dołu jama ustna ograniczona jest przez język i przestrzeń znajdującą się pod nim w postaci dna jamy ustnej.

Pomiędzy ustami a tkwiącymi w dziąsłach zębami znajduje się przedsionek jamy ustnej. Dziąsła pokrywają wyrostki zębodołowe kości szczękowej i żuchwy. Człowiek posiada 20 zębów mlecznych, które od szóstego roku życia zastępowane są przez 32 zęby stałe (dwa sieczne, kły oraz po dwa przedtrzonowe i trzonowe po każdej stronie).

Do jamy ustnej uchodzą przewody wyprowadzające od wspomnianych wcześniej ślinianek wydzielających ślinę. Główne gruczoły to: ślinianka przyuszna, podżuchwowa i podjęzykowa występujące obustronnie.

Dorota Kozera
  • A. Bochenek, M. Reicher: Anatomia człowieka, Tom II.
  • A. Szczeklik: Choroby wewnętrzne, Tom I.
  • J. Bullock, J. Boyle, M. B. Wang: Fizjologia, seria NMS.