Moszna

Moszna (łac. scrotum) jest uwypukleniem przedniej ściany brzucha. Bierze udział w procesie zstępowania jąder, który zachodzi przed lub rzadziej po urodzeniu.

Ściana moszny zbudowana jest z podobnych warstw jak przednia ściana brzucha, czyli skóry, błony kurczliwej łączącej się z mięśniówką prącia, krocza i okolicy pachwinowej, powięzi nasiennej zewnętrznej, powięzi mięśnia dźwigacza jądra, mięśnia dźwigacza jądra, powięzi nasiennej wewnętrznej i osłonki pochwowej jądra otaczającej błonę białawą jądra. Osłonka pochwowa będąca przedłużeniem otrzewnej (błony surowiczej) posiada dwie blaszki: trzewną i ścienną. Pomiędzy blaszką trzewną a ścienną znajduje się jama surowicza moszny. Zawiera ona niewielką ilość płynu surowiczego. W stanach zapalnych mogą się tu gromadzić jego znaczne ilości tworząc wodniaka.

Moszna jest odpowiednikiem warg sromowych większych u płci przeciwnej. Świadczy o tym znajdujące się pośrodkowo pasmo tworzące szew moszny i przegroda moszny.

Ze względu na niżej położone lewe jądro worek mosznowy nie jest symetryczny i lewą połową zwisa nieco niżej. Skóra moszny jest słabo owłosiona i zawiera znaczną ilość gruczołów łojowych i potowych. Meszki włosowe są nieco wyniosłe ponad powierzchnię skóry. Skóra moszny może się znacznie rozciągać szczególnie podczas wzwodu. Worek mosznowy unosi się, ponieważ skóra zostaje zużyta na pokrycie powiększonego prącia.

Tętnice doprowadzające krew do moszny to tętnice sromowe wewnętrzne i tętnice sromowe zewnętrzne. Unaczynienie żylne to żyły sromowe wewnętrzne i żyły podskórne odpiszczelowe. Spływ chłonki odbywa się do węzłów chłonnych pachwinowych. Natomiast za unerwienie odpowiedzialny jest nerw płciowo-udowy, biodrowo-pachwinowy oraz nerw sromowy.

Dorota Kozera
  • A. Bochenek, M. Reicher: Anatomia człowieka, Tom II.
  • W. Z. Traczyk, A. Trzebski: Fizjologia człowieka z elementami fizjologii stosowanej i klinicznej.
  • A. Szczeklik: Choroby wewnętrzne, Tom II.